صفحه اصلي
معرفي عمومي استان
نگاه گذرا به استان کهکيلويه و بويراحمد (امکانات و استعدادهاي بازگاني ) استان کهکيلويه و بويراحمد سرزميني مرتفع و کوهستاني است که داراي ويژگيهاي طبيعي و جغرافيايي و منابع آب فراوان وسرزمين هاي مستعد و حاصلخيز وآب و هواي معتدل ، معادن غني و جازبه توريستي و گردشگري درجنوب غرب ايران و درامتداد سلسله جبال زاگرس واقع شده وبا مساحتي حدود 16264 کيلومتر مربع ، با استان چهار محال و بختياري از شمال ،فارس و بوشهر از جنوب ، فارس و اصفهان از مشرق و خوزستان از مغرب هم مرز مي باشد و قريب يک در صد از مساحت کل کشور را به خود اختصاص داده است . جمعيت استان نيز بر اساس سر شماري سال 75 و ضريب رشد جمعت بالغ بر 600 هزار نفر مي باشد که حدود يک درصد جمعيت کل کشور را در خود جاي داده وداراي پنج شهرستان ، 13 شهر ، 15 بخش و چهل و دو دهستان مي باشد . اوضاع طبيعي استان به گونه ايست که هر چه از شمال و مشرق به طرف جنوب غرب پيش برويم از ارتفاعات و ميزان بارندگي و رطوبت کاسته مي شود . اين موقعيت طبيعي مشخصات اقليمي دوگانه اي را به وجود آورده که استان را به دو ناحيه کاملاً متمايز سردسيري و گرمسيري تقسيم نموده است. توليدان عمده کشاورزي استان گندم ،برنج ، سيب ، گردو ، انگور و عسل مي باشد ومهمترين توليدات صنعتي استان لوله هاي پلي اتيلي ،ماکارني ، موکت و کنسانتره ميوه مي باشد وعمده ترين توليدات معدني استان سنگ گچ،سنگ نما ، سلسينتن ، بوکيست ، فسفات و نمک خوراکي مي باشد. مهمترين کالاهاي صادراتي استان کنسانتره سيب ، کنسانتره ،آلبالو ، پودر و عصاره شيرين بيان ،سنگ گچ ، گياهان داروئي ، فرش وصنايع دستي مي باشد. مهمترين ويژگي هاي پوشش گياهي استان جنگلهاي انبوه و نيمه انبوه آنست که اين جنگلها حدود 650 هزار هکتار برآورد شده است که از اين مقدار 250 هزار هکتار بصورت انبوه و 400 هزار هکتار بصورت پراکنده اند. در صنعت جهان گردي با توجه به طبيعت بکر و زيباي منطقه ، تنوع آب و هوا ، اماکن تاريخي و زيارتگاهها استان داراي استعدادهاي بالقوه و بالفعل مي باشد که تا کنون به دليل ناشناخته بودن منطقه ، مشکلات ارتباطي ، کمبودامکانات رفاهي و... نتوانسته است جايگاه مناسب خود را در اين صنعت بدست آورد. مهمترين ويژگي بوميان استان ، سه نوع شيوه زندگي کوچ روي، روستايي و شهري و حفظ فرهنگ خاص قبيله اي بازمانده از سالهاي گذشته مي باشد. اگر چه ساختار ايلي در استان از هم فرو پاشيده اما هنوزمردم بومي ، خودرا وابسته به ايل مربوطه مي دانند گويش مردم استان به لهجه لري است که با تفاوت آوايي جزئي ، بين مردم ايلات کهکيلويه و بويراحمد متداوال است ،اقليتي از ايل قشقايي در شهر گچساران زندگي مي کنند که به زبان ترکي سخن مي گويند. اين استان از نظر شاخص توسعه انساني در رديف پايين ترين استانها از نظرسطح بندي توسعه قرار دارد. شاخس توسعه انساني در اين استان 623/0 و از اين نظر رتبه 24 را در اين 26 استان کشور دارا بوده است. از نظر شاخص فقر انساني نيز اين استان در بالا ترين سطح از فقر و محروميت قرار دارد . مطالعات انجام شده در خصوص سطح بندي استانهااز نظر ميزان رفاه نسبي مويداين است که اين استان با ضريب محرميت نسبي 88/1 به عنوان دومين استان از نظر محروميت نسبي شناخته شده است. بر آورد ها نشان مي دهد که جمعيت استان در سالهاي 1380 و 1385 به ترتيب معادل 597 هزار نفر و 665 هزار نفر خواهد شد و عرضه نيروي کاراستان در سالهاي 1383 و 1385 به ترتيب 2/12 درصد و 9/24 درصدخواهد بود . جهت جلو گيري از وقوع بحران بيکاري لازم است درطول سالهاي 83-1379 به طور متوسط سالانه 6/6 هزار شغل در استان ايجاد ميشود که معادل 9/0 در صد کل فرصتهاي شغلي متوسط کشور در طول برنامه سوم توسعه مي باشد. اين امر مستلزم جلب و جذب سرمايه گذاري جديد و تر غيب بخش خصوصي مي باشد که بايد با حمايتهاي کوتاه مدت دولت همراه باشد. نظر به اينکه 24/22 درصد از زمينها زير کشت استان به محصولات باغي اختصاص يافته است و اين استان از نظر کميت ميزان توايد درسال 1378 بالغ بر 6750تن بوده است. اين استان با ميزان توليد 119261 تن غلات مختلف در سال 1378 داراي رتبه 24 بوده است اين امرعمدتا" ناشي از اين موضوع است که ترکيب فني عوامل توليد ( بويژه توليد گندم توسط گندم کاران استان ) نا کارآمد مي باشد. با وجودتواناييها معدني بالا دراين استان به ويژه در خصوص معادن فسفات در بخش معدن استان تنگناهايي از قبيل عدم شناسايي ذخايرمعدن به دلايلي از قبيل جوان بودن بخش معدن و مهجور ماندن اين بخش بين مردم وعدم تمايل بخش خصوصي براي مشارکت و سرمايه گذاري معدني اعم ازاکتشاف استخراج و فر آوري دير بازبودن و سرمايه بر بودن فعاليت هاي معدني و ... مي باشد. همچنين کمبود امکانات زيربنايي نظير برق و راه مناسب و بالا بودن هزينه هاي تامين آن براي بخش خصوصي در محدوده معادن از جمله ديگر مشکلات بخش معادن به شمار مي رود. صنايع استان کهگيلويه و بوير احمد تنها توانسته اند موقعيت نسبي خودرا در مقايسه با صنايع مشابه در کشور به طور چشمگيري بهبود بخشند در زمينه ارتقا بهره وري نيز ازمتوسط کشوري به مراتب فراتر رفته اند (نرخ رشد بهره وري نيروي کارطي دوره 77- 1372 براي صنايع استان 6/282 و براي صنايع کل کشور 2/140 درصد خواهد بوده است ). اين در حالي است که سرمايه گذاري سرانه صنايع مذکور (6/2 ميليون ريال در سال 1377 ) از حد متوسط کشور (3/6 ميليون در همان سال ) کمتر بوده است با وجود تفاوت که بين برخي صنايع استان وجود دارد متوسط دست مزد سرانه کار در استان (1/12 ميليون ريال در سال 1377 ) بيش از رقم مشابه درکشور (5/11 ميليون ريال در همان سال )است . باتوجه به رابطه اي که بين سرمايه گذاري بخش خصوصي و کارايي توليدات صنعتي وجود دارد مي بايست تمهيداتي انديشهيده شود تابخش خصوصي بامالکيت و مديريت خود به منطقه جذب شود . وسعت مراتع استان حدود 1200000 هکتار برآورد شده که داراي گونه هاي خوب تا خيلي ضعيف است. انواع ضعيف مراتع مساحتي به 400 هزار هکتار در نزديکي دوگنبدان و دهدشت و انواع خوب و متوسط آن در دامنه هاي جنوبي ارتفاعات زاگرس و قله دنا با مساحت 800 هزار هکتار قرار دارند . گياهان مرتعي استان به سه صورت تغذيه دام تغذيه انسان و تهيه مواد داويي و صنعتي قابل بهره برداري ميباشد . برپايه بر آورد کارشناسان اداره کل منابع طبيعي تقريباً 30 درصد از مراتع استان داراي 500 کيلوگرم توليد در هکتار 30 در صد داراي 300 کيلوگرم توليددر هکتار و40 در صد داراي 150 کيلوگرم توليددر هکتاروبه طورکلي سالانه 480 هزار تن توليد هستند. وجود منابع آبي و بارش کافي و ورود خانه هاي آب گرم و آب سرد شيرين و شور استان موقعيت مناسبي براي تکثير و پرورش ماهي فراهم آورده است. در حال حاظر سازمان در بخش بازر گاني داخلي علاوه بر تامين و توزيع کالاهاي کالابرگي ، عادي سازي بازارو ايجاد و تعادل در عرضه وتقاضاي کالاها و دربرخي موارد رفع کمبود هاي مقطعي از طريق تزريق به موقع کالا به بازار را بعهدي داشته و نيروها و امکانات خود را بر اساس و با حفظ محوريت نظارت برروند صحيح توزيع کالا بکار گرفته است
.